De ministerraad heeft ingestemd met een wetsvoorstel van staatssecretaris Weekers van Financiën om landen binnen de Europese Unie (EU) de mogelijkheid te bieden elkaar meer te ondersteunen bij de invordering van openstaande belastingschulden. Dit wetsvoorstel is een implementatie van de in 2010 aangenomen EU-richtlijn op dit punt. Het wetsvoorstel is ook ingediend namens minister Verhagen van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie en minister Donner van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.
De EU-landen zijn bij de invordering van belastingschulden in beginsel gebonden aan hun territoriale grenzen. Een persbericht van het Ministerie van Financiën meldt dat het door de toegenomen mobiliteit van mensen en kapitaal steeds moeilijker wordt om belastingschulden op nationaal niveau in te vorderen. De Nederlandse staat kan inkomsten mislopen, doordat belastingschuldigen de grens overgaan of hun vermogen naar het buitenland overbrengen en vervolgens hun belastingschuld niet betalen. Daarom is de bestaande regelgeving over invordering van belastingschulden binnen de EU aangepast.
Uitbreiding en versterking van de huidige wetgeving
Het wetsvoorstel beoogt de bestaande wetgeving voor invordering van belastingschulden binnen EU-verband te versterken en het bereik ervan uit te breiden. Op dit moment kunnen gemeenten bijvoorbeeld hun schuldvorderingen, zoals onbetaalde parkeerbelastingen, niet invorderen van een schuldenaar die zich inmiddels in het buitenland bevindt of zijn vermogen naar het buitenland heeft overgebracht. Dat wordt met dit wetsvoorstel wel mogelijk. Daarnaast wordt voorgesteld om de technische communicatiemiddelen en procedures aan te passen, zodat beter tegemoet kan worden gekomen aan de huidige ontwikkelingen.
Wetsvoorstel eerst nog naar de Raad van State
De ministerraad heeft ermee ingestemd het wetsvoorstel voor advies naar de Raad van State te zenden. De tekst van het wetsvoorstel en van het advies van de Raad van State wordt pas openbaar bij indiening bij de Tweede Kamer. Het wetsvoorstel is een implementatie van een richtlijn van de Raad van de Europese Unie en wordt met ingang van 1 januari 2012 van kracht.